Door: Ed Bausch

Maar het was wél een verhaal uit de Bijbel, dat hij koos als leidraad. “Omdat die verhalen vaak gaan over keuzes, macht en verantwoordelijkheid. Want daar heeft iedereen mee te maken, ik ook in mijn huidige rol als wethouder. Ik besef dat het goede vooral wordt gekenmerkt door bescheidenheid en vasthoudendheid in vertrouwen.” Zo kwam Wiesehahn terecht bij het verhaal van de tocht die Jezus maakte, moest maken, door de woestijn, met alle ontberingen van dien. En met verlokkingen door de duivel.

Les één

“Dit zijn de drie lessen die ik trek uit dat verhaal: Het is op de eerste plaats goed om altijd te werken aan je eigen weerbaarheid en zelfredzaamheid. De huidige samenleving wil de hele tijd risico’s uitsluiten en het ons zo makkelijk mogelijk maken. Maar dat maakt ons niet weerbaarder of doortastender. We reageren te gauw vanuit een verkeerde emotie als de dingen even niet meezitten. Maar tegenslag of die andere mening van de ander kunnen je juist sterk maken. Ook al voel je je dolend in de woestijn. Gun jezelf dappere stappen in die woestijn door verkeerde verleidingen te weerstaan.”

Les twee

“Een tweede les is dat bescheidenheid en terughoudendheid het goede leven dichterbij brengen. Of je nou in het kabinet zit of in het bestuur van de Schoorlse voetbalclub Duinrand S: dien de zaak van de mensen die u geacht wordt te dienen. Hoe zwaarder je rol is bekleed met macht, hoe terughoudender je je zou moeten opstellen.“ Wiesehahn voegde daaraan toe dat hij tegenwoordig, als velen, helaas een ander soort leiderschap ziet. “Zonder barmhartigheid, zonder hoor en wederhoor serieus te nemen en zo meer.” En hij wees op het gevaar van een autocratie, de tegenhanger van democratie en riep op tot steun aan degenen, die laten zien wat dienend leiderschap is. De dominee had het niet beter kunnen zeggen…

Les drie

”Ergens op je reis door de Hollandse woestijn zal een ongelukkig lot je treffen, onvermijdelijk. De vraag is: Hoe handel je dan? Alles ‘wegmanagen’? Of, als we de lessen van Jezus serieus nemen, zou je ‘ongeluk’ verzacht kunnen worden door de mensen om je heen verzacht kunnen worden, door hen die jijzelf dienend hebt benaderd?” Aan het eind van zijn overpeinzing als een bijdrage aan de periode in de aanloop naar Pasen, kwam Wiesehahn met zijn belofte dat hij probeert de geschetste lessen ook zelf in de praktijk te doorleven. “Samen een stukje extra van het goed omarmen.” Celliste Emma Naegele speelde daarna ‘Spiegel im Spiegel’van Arvo Pärt, hoe passend. De tweede Preek is op 8 november. Groeter, en voormalig wethouder Arend Jan van den Beld heeft nog even. Prachtig initiatief, daar in Schoorl.