Eerste zondag van de veertigdagentijd 6 maart:  Invocabit. Hij heeft Mij geroepen; in de nood zal Ik  bij je zijn (psalm 91:15).

Hou me vast maak me open

Het thema van de veertigdagentijd gaat over angst en moed, over geslotenheid en open ogen. De wereld was gesloten in de coronatijd. Winkels en theaters, huiskamers en sportscholen. En langzamerhand raakten mensen ook opgesloten in hun meningen, in hun belangen. Groep tegenover groep. En nu? Hoe lang lijkt het al geleden?

Oekraine wordt afgesloten en omsingeld door tanks, Rusland wordt afgesloten door sancties. We kijken en voelen ons machteloos. Maar dichtbij huis staan we open voor hulpvragen. Hoe lang gaat het duren? De geslotenheid, de openheid?
Ik hoop dat de moed het gaat winnen. De moed van open ogen en open handen.

 

Ondanks alles

Het is soms nauwelijks te verwerken
en te bevatten, God,
wat jouw evenbeelden
op deze aarde
elkaar allemaal aandoen
in deze losgebroken tijden.
Maar daarvoor sluit ik me niet op
in mijn maker, God.
Ik blijf alles onder ogen zien
en wil voor niets weglopen,
van de ergste misdaden tracht ik iets
te begrijpen en te doorgronden.
Ik tracht altijd weer
de naakte kleine mens op te sporen,
die dikwijls niet terug te vinden is.
Midden in de monstrueueze ruines
van zijn zinloze daden.

Ik zit oog in oog
met jouw wereld, God,
en ontvlucht de realiteit niet in schone dromen
-ik meen dat er plaats is voor schone dromen
naast de wreedste realiteit-
ik blijf je schepping prijzen God,
ondanks alles.

(Etty Hillesum mei 1942)